A

An’n Enn von’n Gang, de lesde Döör links, Ruum Nummer hunnertnegen“, harr de Swester, de se buten dropen harr, seggt. Un nu leep Linda Bredehorn den Gang lang, Anna Kruse, de se al kennde, siet se Kind wesen weer, besöken.

Linda kloppde an de Döör. Durte ’ne Tietlang, denn keem Anna.

„Well siind Se, wat wüllt Se von mi“, Anna keek ehr an un kennde ehr nich.

„Tant Anna, ik bün dat, Linda, weßt doch, de lütte Deern, de fröher jümmers to di röwerkaamen is, to ’n Speelen. Wi hefft doch gegenanner wahnt“, verklarte Linda ehr.

„So?“ Anna keek ehr noch mal an, „Ja, wenn du dat nu so seggst....“

Ganz övertügt weer se noch nich.

„Draff ik rinkaamen?“ froog Linda.

„Nee..., ja ...“ Anna weer sik noch nich säker.

Een Swester, Hilde, stunn op ehr Namensschild, keem jüst vörbi: „Na, Fro Kruse, dat is aver fein, dat Se ok mal Besök hefft. Willt Se ehren Besök nich rinlaten?“

„Frollein, eerst mal Frollein bidde. Ik bün mien Leven lang nich verheirad wesen. Also Frollein“, keem dat fuurts van Anna torüch.

„Ja, is ja goot, Frollein Kruse. Willt Se ehren Besök nich rinlaten?“ froog Swester Hilde noch mal.

„Ja, säker. Denn kumm man rin, wo heetst du doch noch?“ wull Anna van Linda weten. 

„Linda Bredehorn, weeßt doch, wi weern mal Nawers“, sä Linda ’neu beten hülplos. Se weer dar nich op faat ween, dat Anna dat dörnanner leep. Anna weer al ringahn. Nu keek Linda Swester Hilde an, de noch dorstunn. „Maken Se sik dar nix ut, wenn Fro Kruse Se nich kennt oder dumm Tuüch snackt, se kriggt dat towielen nich allns op de Reeg. Op anner Siet is se twischendör ok wedder klaar in n Kopp“, verklarde ehr de Swester, de Lindas Gesicht sehn harr.

„Ik kaam nahst noch, wenn de Tied för ehr Medizin is“, sä de Swester fründlich un gung wieter.

„Na, Se stoht dor jo jümmers noch. Kaamt Se rin, dat treckt“, keem dat nu van Anna.

„Ja, ik heff ok wat mitbrocht. Kiek mal, de feinen Blomen. Dat sünd Tulpen, de muchst du doch jümmers so gern lieden.“ Linda söchte ’ne Vas un stellde de Blomen op den Disch. De Ruum weer nich groot, dree mal veer Meter. Een Bett, ‘’nen Kleederschapp, ’nen lütten Disch un twee Stöhl. Een Bild an de witte Wand, hellgele Gardinen. De Tulpen weern al bald to bunt för den Ruum.

„Segg mal, ik kenn di doch. Büst du nich Ilse, de Deern von mien Süster. Ja, hest de Ogenpartie von ehr. Se sehg in ehr jungen Jahren jüst so ut as du“, meende Anna nu, tofreden doröver, dat se wuß, well de Besök weer.

„Tant Anna, ik bün Linda, wi weern mal Nawers“, versöchde Linda dat weer.

„So?” Anna keek ehr unsäker an. Swiegen.

„Nu vertell mal, wat maakt mien Süster, dien Mama?“ froog Anna nochmal.

Linda geev op un vertellde Anna van ehr Süster, de al siet fief Jahr doot weer. Dat brochte ja nich veel, Anna de Wohrheit to seggen.

Dat kloppde an de Döör, Swester Hilde keem rin.

„Ja, nu will ik ok man weer gahn, Tant Anna, ik mutt weer na Hus“, sä Linda to’n Afscheed.

As se op’n Gang weer, hörde se Anna noch frogen: „Wat weer dat denn för een? De sä, se kennde mi, weer dor nich von aftobringen.“

Un so gung Linda un leet Anna torüch an’n Enn von’n Gang, de lesde Döör links.

Meine Themen: Verpassen Sie keine für Sie wichtige Meldung mehr!

So erstellen Sie sich Ihre persönliche Nachrichtenseite:

  1. Registrieren Sie sich auf NWZonline bzw. melden Sie sich an, wenn Sie schon einen Zugang haben.
  2. Unter jedem Artikel finden Sie ausgewählte Themen, denen Sie folgen können.
  3. Per Klick aktivieren Sie ein Thema, die Auswahl färbt sich blau. Sie können es jederzeit auch wieder per Klick deaktivieren.
  4. Nun finden Sie auf Ihrer persönlichen Übersichtsseite alle passenden Artikel zu Ihrer Auswahl.

Ihre Meinung über 

Hinweis: Unsere Kommentarfunktion nutzt das Plug-In „DISQUS“ vom Betreiber DISQUS Inc., 717 Market St., San Francisco, CA 94103, USA, die für die Verarbeitung der Kommentare verantwortlich sind. Wir greifen nur bei Nutzerbeschwerden über Verstöße der Netiquette in den Dialog ein, können aber keine personenbezogenen Informationen des Nutzers einsehen oder verarbeiten.